بوکالا، خانه جمعی
پروژه آکادمیک “خانه جمعی” برای محله اطراف خیابان Blackstock Road در لندن، با شناخت گروههای اجتماعی منطقه به تعریف صورت مسئله ماهیت یک فضای “خانه جمعی” در تعامل با کاربران می پردازد.
در مشاهده و تحلیل گروه اجتماعی غالب محله، مهاجران الجزایری، بخش نامرئی این جامعه،زنان، شبکه روابط و جمع های نادیدنی مخصوص خود را دارند، و با تکرار و استمرار جمع ها و بازی هایی، گویی هویت تاریخی پیشا-استعماری خود را حفظ و تقویت می کنند.
باززنده سازی “بوکالا”، بازی قدیمی زنان الجزایری، در کالبد طراحی مجموعه ای از المانهای شهری و فضای معماری، در جهت بازسازی ارتباط بین خاطره فردی و جمعی و فضای جمعی محلی شکل می گیرد.
این بازی سنتی قدیمی باز-طراحی شده است و در مقیاس های متفاوت مبلمان شهری و در فضای ساختمان خانه جمعی به تقویت تعلق اجتماعی به فضای محلی می پردازد. زنان در میانه فضاهای عمومی محله مبلمان های شهری و المانهای کوچک و بزرگی را دارند که فالها و اشعار خود را در آنها می ریزند و مجموعه این متن ها و یادداشت ها در مرکز بنای معماری (فرهنگسرای) خانه جمعی به شکل بوکالا (کوزه) بزرگی جمع می شود، و از فضای جمعی قابل برداشت و خواندن و روایت هستند.
پروژه آکادمیک،دانشگاه وست مینستر لندن،۱۳۸۸
.








